شماره‌ی ششم · تابستان ۲۵۸۲ (۱۴۰۲)
از پهلوی تا نوپهلوی‌گرایی
برای شماره ۶ «فریدون» تامل ما بر آن قرار گرفت که تاملات خود درباره نوپهلوی‌گرایی را تداوم بخشیم و به ریشه‌های آن در سال‌های پادشاهی پهلوی بیندیشیم و بر چگونگی پیشبرد آن در سال‌های پیش‌رو تامل کنیم. واقعیت آن است که نظم ایران‌گرای پهلوی جدای از اینکه در سال‌های پیش از بهمن ۵۷، حضور رسمی در کشور داشت، در سال‌های پس از ۵۷ نیز هیچ‌گاه از مدار تامل ایرانیان خارج نشد و دوست و دشمن، موقعیت خود را در نسبت با آن شناساندند. نوپهلوی‌گرایی زاده‌ی تامل بر چنین وضعیتی است. وضعیتی که از جمله خود را در این رخداد نمادین نمایاند که جوانانی که هیچ‌گاه شاه را ندیده بودند و در ظلّ نظم اسلامگرای آخوندی به دنیا آمده
