در دفاع از نوپهلوی‌گرایی

چرا شهریاری که با شعار «مرگ بر شاه» بدرقه شد و چهار دهه پیش غریبانه و دور از میهن درگذشت، اکنون در یاد کثیری از ایرانیان به حرمت و احترام زنده است و ایدئولوگ‌های انقلاب ۵۷ پس از چهار دهه نیز از توهین و تهمت به او کم نمی‌گذارند؟ به بیانی دیگر، چرا در هر گفتگوی سیاسی در محافل ایرانی، افراد بایستی حساب خود را با پادشاهی پهلوی، همدلانه یا ستیزه‌جویانه روشن کنند؟ باید به سبک کارمند بی‌بی‌سی فارسی پرسید: «چرا شاه تمام نمی‌شود؟». بله، پرسش دقیقا همین است؛ چرا شاه برای ایرانیان تمام نمی‌شود و حتی مخالفانش نیز با نفی او به آفرینش یا تقویت هویت سیاسی خود دست می‌زنند؟ پرسش از چراییِ جاودانگی سیاسی شاهنشا