شماره‌ی دوازدهم · بهار ۲۵۸۵ (۱۴۰۵)
شماره‌ی ۱۲ «فریدون» به احترام جان‌باختگان دی‌ماه ۲۵۸۴ شاهنشاهی (۱۴۰۴) و شعارهایی که با خون خویش مُهر ماندگاری بر آن‌ها زدند، تدارک دیده شده است؛ به احترام آنان که با فریاد «جاوید شاه» و «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» ارکان جمهوری اسلامی را به لرزه درآوردند و چنان هراسی در دل اوباش حاکم افکندند که اشغالگران پنجاه‌وهفتی برای حفظ بقای خویش، و با یاری مزدوران بیگانه و تکیه بر ادوات جنگی، سپاهیان و بسیجیان بی‌وطن را علیه جوانان دلیر و بی‌سلاح ایران به میدان فرستادند و بدین‌سان، در کمتر از دو شب، یکی از خون‌بارترین کشتارهای خیابانی تاریخ معاصر جهان رقم خورد. اینکه ملت ایران در فردای سرنگونی محتو
شماره‌ی یازدهم · پاییز ۲۵۸۴ (۱۴۰۴)
شماره‌ی ۱۱ «فریدون» تلاشی است برای تامل بیشتر در نقطه‌ای که گذشته، اکنون و فردای ایران به هم می‌رسند. با درک مسیر پیروزی به مثابه‌ی فرایندی پیچیده و نیازمند کنشگری مسئولانه و خردورزانه. از این رو شماره ۱۱ را با مقاله‌ای از «رضا عرب» می‌آغازیم که در «انقلاب پخش زنده ندارد» به سراغ یکی از خطاهای رایج ذهنی اپوزیسیون می‌رود و تلاش می‌کند تصور انقلاب به مثابه‌ی رویدادی نمایشی و هیجانی را بر هم زند. این متن با تاکید بر تلاش‌های شاهزاده رضا پهلوی و یاران ایشان، تلاش می‌کند درک و دریافت خویش از چگونگی پیروزی جنبش‌های انقلابی را تبیین کند. در امتداد این بحث است که گفتگوی «گارد جاویدان ایران» با «حسین ت
شماره‌ی دهم · تابستان ۲۵۸۴ (۱۴۰۴)
«فریدون» به ایستگاه ۱۰ رسید. طی این مسیر که از ۴ سال پیش و از بهار ۲۵۸۰ شاهنشاهی (۱۴۰۰) آغاز شده بود بدون هیچ‌گونه اغراق و تعارفی ممکن نبود مگر با پشتیبانی شگفت‌انگیزی که از مخاطبان خود دریافت کردیم. همان مخاطبان گرانقدری که انقلاب ملی ایران را به بار آورده بودند؛ انقلابی که حس می‌کردیم در فضای فکری و تحلیلی ایرانی، تبیینی راستین از آن صورت نمی‌گیرد و مبارزان فداکار و میهن‌پرست آن، پیام‌برانی وفادار و همدل ندارند. نکته‌ای که سعید قاسمی‌نژاد - که ایده‌ی «فریدون» را اساسا به او به میان آورد - یک سال بعد در بهار ۲۵۸۱ (۱۴۰۱) آن را در گفتگویی چنین بیان کرد: «من فکر می‌کنم این خیلی مهم است که به این
شماره‌ی نهم · زمستان ۲۵۸۳ (۱۴۰۳)
«فریدون» در زمستان ۲۵۸۳ (۱۴۰۳) شماره‌ی نهم خود را آماده‌ی انتشار ساخت. در این شماره محوری‌ترین موضوع در میزگردی جلوه یافت که با حضور «امیریحیی آیت‌اللهی»، «رضا عرب» و «سعید قاسمی‌نژاد» حول بحث پراهمیت وراثت در پادشاهی‌ها برگزار شد. میزگردی که «علیرضا کیانی» نیز به عنوان یکی از دست‌اندرکاران «فریدون» در آن حضور داشت و در آن تلاش شد برای پدافند از وراثت در پادشاهی‌ها، ایده‌های موافق و مخالف به بحث گذاشته شوند و ضمن ارزیابی آن ایده‌ها، از اصل ایده‌ی وراثت، دفاع مستدل و موثق به عمل آید. در ادامه چند گفتگو و مقاله به دید مخاطبان ارجمند می‌رسند؛ در یک مقاله، «بهرام راستی»، پیرامون نام «ایران» و پیشی
شماره‌ی هشتم · پاییز ۲۵۸۳ (۱۴۰۳)
«فریدون» در پاییز ۲۵۸۳ (۱۴۰۳) شماره هشتم خود را به نشر می‌رساند. این شماره به «پروژه شکوفایی ایران» اختصاص یافته است؛ طرحی که شاهزاده رضا پهلوی در مهر ۲۵۸۳ (۱۴۰۳) و در «کنفرانس ایران» - به میزبانی سازمان نوفدی - رونمایی کرد. این پروژه استراتژیک، با تمرکز بر مسائل حیاتی ایران در دوره‌های گذار و استقرار، یک نقشه راه برای بازسازی و پیشرفت کشور ارائه می‌دهد. در آغاز، متن کامل سخنرانی شاهزاده رضا پهلوی را مشاهده خواهید کرد که برگرفته از نشریه‌ی «کیهان لندن» است. انتشار متن کامل این یاری را به مخاطب خواهد رساند تا زمینه‌‌ی بهتری برای درک مطالب این شماره فراهم سازد. در ادامه، در قالب ۷ گفتگو و مقال
شماره‌ی هفتم · بهار ۲۵۸۳ (۱۴۰۳)
«فریدون» در بهار ۲۵۸۳ (۱۴۰۳) به ایستگاه هفتم رسید. عمیقا امیدواریم روند انتشار این نشریه تداوم داشته باشد و «فریدون» بتواند با نظم بیشتر و کیفیت والاتر، مقالات و گفتگوها را به خوانندگان و علاقمندان گرانقدر عرضه بدارد. انتشار نشریه فارسی‌زبان به صورت رایگان و آن نیز در بیرون از کشور مشکلات خاص خود را به همراه دارد اما بی‌ذره‌ای اغراق، تردید نداریم که محبت گسترده‌ی مخاطبان ما را به طی این مسیر عمیقا علاقمند ساخته است. موضوع محوری شماره ۷، به مسئله‌ای اختصاص یافته است که بسیاری از ایرانیان به آن می‌اندیشند و یا با آن درگیرند و احتمالا نسبت عاطفی خاصی - یا منفی یا مثبت - با آن برقرار ساخته‌اند؛ اس
شماره‌ی ششم · تابستان ۲۵۸۲ (۱۴۰۲)
برای شماره ۶ «فریدون» تامل ما بر آن قرار گرفت که تاملات خود درباره نوپهلوی‌گرایی را تداوم بخشیم و به ریشه‌های آن در سال‌های پادشاهی پهلوی بیندیشیم و بر چگونگی پیشبرد آن در سال‌های پیش‌رو تامل کنیم. واقعیت آن است که نظم ایران‌گرای پهلوی جدای از اینکه در سال‌های پیش از بهمن ۵۷، حضور رسمی در کشور داشت، در سال‌های پس از ۵۷ نیز هیچ‌گاه از مدار تامل ایرانیان خارج نشد و دوست و دشمن، موقعیت خود را در نسبت با آن شناساندند. نوپهلوی‌گرایی زاده‌ی تامل بر چنین وضعیتی است. وضعیتی که از جمله خود را در این رخداد نمادین نمایاند که جوانانی که هیچ‌گاه شاه را ندیده بودند و در ظلّ نظم اسلامگرای آخوندی به دنیا آمده
شماره‌ی پنجم · پاییز ۲۵۸۱ (۱۴۰۱)
در شماره پنجم از «فریدون» تلاش شد به تامل در انقلاب ملی ایران پرداخته شود. انقلابی که از دی ۱۳۹۶ آغاز شده است و در شهریور ۱۴۰۱ بلندترین خیز خود را برداشته است. انقلابی ملی در انقلاب اسلامی که «فتنه ۵۷» را «عامل هر فلاکت» معرفی می‌کند و بسیاری از پیش‌بران آن، خواستار بازگشت «ولیعهد» به خاک ایران هستند. انقلاب ملی، ایران را وارد مرحله‌ای بازگشت‌ناپذیر کرده است و بر این اساس، لازم است پیرامون انقلاب ملی ایران، بیشتر سخن رود. پیرو همین دغدغه در ذیل پرونده‌ای به نام «انقلاب ملی ایران»رضا عرب و سهراب ثلاث پرده از «مفاهیمی برای ایران نوین» در پرتو «نشانی‌های ایزد» برداشتند. آنان از ایده‌ی گسست از «ها
شماره‌ی چهارم · تابستان ۲۵۸۱ (۱۴۰۱)
در شماره ۴ از نشریه «فریدون» تلاش شد به مسئله ایران‌گرایی پرداخته شود و از آن نه صرفا به مثابه یک فضیلت بلکه به عنوان یک ضرورت سیاسی سخن به میان رود. بر این اساس بود که شاهزاده رضا پهلوی در گفتگو با «فریدون» از لزوم اتخاذ مسئولیت اخلاقی و وجدانی در قبال ایران گفت. پرسش‌هایی که از سوی اعضای شورای سیاستگذاری «فریدون» مطرح شدند جنبه‌های انضمامی قدرتمندی در قبال مسائل ایران داشتند و پاسخ‌های شاهزاده نیز روشن و صریح بود. شاهزاده رضا پهلوی در این گفتگو دغدغه‌های خود درباره شاکله هویت ایرانی، مختصات رقابت سیاسی در ایران فردا، گرایش‌های واگرایانه، نقش ارتش کشور، محیط زیست و موضوعاتی از این دست را با م
شماره‌ی سوم · بهار ۲۵۸۱ (۱۴۰۱)
چرا شهریاری که با شعار «مرگ بر شاه» بدرقه شد و چهار دهه پیش غریبانه و دور از میهن درگذشت، اکنون در یاد کثیری از ایرانیان به حرمت و احترام زنده است و ایدئولوگ‌های انقلاب ۵۷ پس از چهار دهه نیز از توهین و تهمت به او کم نمی‌گذارند؟ به بیانی دیگر، چرا در هر گفتگوی سیاسی در محافل ایرانی، افراد بایستی حساب خود را با پادشاهی پهلوی، همدلانه یا ستیزه‌جویانه روشن کنند؟ باید به سبک کارمند بی‌بی‌سی فارسی پرسید: «چرا شاه تمام نمی‌شود؟». بله، پرسش دقیقا همین است؛ چرا شاه برای ایرانیان تمام نمی‌شود و حتی مخالفانش نیز با نفی او به آفرینش یا تقویت هویت سیاسی خود دست می‌زنند؟ پرسش از چراییِ جاودانگی سیاسی شاهنشا
شماره‌ی دوم · پاییز ۲۵۸۰ (۱۴۰۰)
در دومین شماره از نشریه «فریدون» تلاش شده است پیرامون ابعاد مفهومی و تاریخی مشروطه تامل شود. ایران بیش از ۱۱۵ سال پیش صاحب قانون مشروطه شد؛ ولی مشروطیت همچنان مسئله ایرانیان است. ما همچنان تقلای رسیدن به مشروطیت را داریم. حضور مفهومی - سیاسی مشروطیت در ایران البته بی‌مسئله نبود و نیست. مشروطیت در قامت مفهوم در ایران دچار بدخوانی شد و بسیاری از ایرانیان نتوانستند آن را درست دریابند و دوم آنکه به نظر می‌رسد مشروطیت در قامت حقوقی - سیاسی قواره‌ی تن ایران ۱۲۸۵ نبود. کشور در آن زمان دچار بحران‌هایی بسیار اساسی بود و تا آن بحران‌ها حل نمی‌شدند یا از شدت تخریب آن‌ها کاسته نمی‌شد مشروطیت نمی‌توانست ک
شماره‌ی یکُم · بهار ۲۵۸۰ (۱۴۰۰)
در شماره نخست از نشریه فریدون تلاش شده است درباره‌ی براندازی تامل شود و در دفاع از آن سخن گفته شود و دلیل پرداخته شود. در مقالات و گفتگوها تلاش شده است بر خلاف آنچه نگهداران نظام جمهوری اسلامی در رسانه‌های خود از تهران تا لندن می‌پراکنند، از ضرورت سرنگونی جمهوری اسلامی دفاعی بخردانه و مبتنی بر درک سلیم صورت بگیرد. پیش‌درآمد توسعه‌ی پایدار در ایران، سرنگونی جمهوری اسلامی است و اگر لوازم گذار کم‌هزینه فراهم شود، قطعا با توجه به ظرفیت و پتانسیل ایران می‌توان یک فردای نیک را تصویر کرد. بر بنیاد چنین نگاهی، علیرضا کیانی در قالب سرمقاله تلاش کرده است درباره اعتراضات انقلابی از دی ۹۶ به این سو به تام